ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ

ΓΑΝΝΗΣ ΣΜΠΟΓΟΣ

44792_164573257040049_1879003307_nΣτις 17 Νοέμβρη του 1943, δολοφονείται ο αρχηγός Βασίλης Σαχίνης, στις 3 Δεκέμβρη ο ηγέτης της Χιμάρας Γιώργης Μπολάνος. Κι ακολουθούν μάρτυρες της Αντίστασης, ο Στέφος Γκικόπουλος, ο Κόλιας Κιτσούλης, ο Μίλιος Σπυρομήλιος και τόσοι άλλοι. Φθάνει η πολυπόθητη στιγμή της Νίκης. Μα τότε θα αποδειχθεί η ανεπάρκεια -όλων δυστυχώς- των ελλαδικών οργανώσεων και κυρίως η επαίσχυντη ανηθικότητα των Συμμάχων που έριξαν την Πατρίδα στη δίνη του αδελφοκτόνου σπαραγμού.
Η αντίδραση των Χιμαριωτών στο ψευτο-δημοψήφισμα του Εμβέρ Χότζια το 1945 σφράγισε μιαν ολόκληρη εποχή αγώνων. Στα σαράντα πέντε χρόνια σταλινικής τυραννίας που ακολούθησαν, με μόχθο, κόπο, αίμα κι ιδρώτα η ελληνική ψυχή δεν εκάμθη.
Ο Γιάννης Σμπόγος ήταν αρχηγός «Δεκαρχίας» κατά του αντιστασιακού αγώνα και από τα στελέχη που οργάνωσαν την άμυνα στην περιοχή Χειμάρας και Δρυμάδων. Άριστος οικογενειάρχης, Φλογερός πατριώτης και μεγαλόψυχος άνθρωπος. Η Χειμάρα θυμάται ακόμη για την υλική συμπαράσταση και βοήθεια που προσέφερε στους Χειμαριώτες σε δύσκολες ώρες.
Συνέχισε να αγωνίζεται -μυστικά- και μετά τη φυγή, την σύλληψη ή δολοφονία ηγετικών στελεχών, προετοιμάζοντας το έδαφος για νέες κινήσεις για την πραγμάτωση του αιωνίου πόθου.
Συλλαμβάνεται από Βουνιώτες ασφαλίτες (Π.Α. και Η.ΜΠ.), ύστερα από προδοσία, φυλακίζεται και καταδικάζεται εις θάνατο από το Στρατοδικείο Αργυροκάστρου με την κατηγορία του «Φιλέλληνα», «πράκτορα» και «μοναρχοφασίστα». Στις 23 Μαρτίου 1951 εκτελείτε στις φυλακές Αυλώνας.
Συνεργάστηκε στον αγώνα με τους Γιάννη Σκούρα (από την Χειμάρα. Εκτελέστηκε με την ίδια κατηγορία το 1951. Κατηγορία: «Συνεργασία με τους Μοναρχοφασίστες»), Γκόγκο (Γιώργο) Δράκο (από τους Δρυμάδες. Καταδικάστηκε σε θάνατο. Φυλακίσθηκε πολλά χρονιά. Πέθανε το 1991.), Γκόγκο (Γιώργο) Μάλιο (από τους Δρυμάδες. Φυλακίστηκε για πολλά χρόνια ένεκα της δράσεως του. Πέθανε το 1992, ολίγα χρόνια μετά την άνοιξη του 1990, ή την μέθη της ελευθερίας. Μα οι αυταπάτες δεν κράτησαν πολύ. Η διαφθορά του κοσμοπολιτισμού και του δυτικισμού από την μια και το αμετανόητα ολοκληρωτικό καθεστώς των Τιράνων συνιστούν σήμερα έναν κίνδυνο άμεσο και υπαρκτό.
Αλήθεια η Ελληνική Πολιτεία και Ιστορία πότε θα αναγνωρίσουν αυτό το αίμα και την θυσία;;;
-από το βιβλίο: «Αντίσταση στην Βορειοηπειρωτική Γη» του Αθανάσιου Λ. Κορμαλή

Advertisements

Συζήτηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: