Αρχεία

ΔΕΡΟΠΟΛΗ

This category contains 7 posts

Να γνωρίσουμε τα χωριά της Βορείου Ηπείρου: Η Κοσιοβίτσα

-γραμμένο από τον Χρήστου Νιάκαρη 1964.

582183_406674426023660_1982777065_nΗ Κοσσοβίτσα ή Κοσιοβίτσα είναι ένα από τα πιο όμορφα χωριά της Δρόπολης. Είναι το νοτιότερο χωριό της Δρόπολης χτισμένο στους πρόποδες της Μουργκάνας κοντά στις πηγές του Ξεριά, παρασπόταμο του Δρίνου, ανάμεσα σε βαθύσκιωτα οπωροφόρα δένδρα, τα οποία ποτίζονται από τα γάργαρα και κρύα νερά που βγαίνουν από τα τρίσβαθα σπλάχνα του βουνού. Και οι πλαγιές των γύρω βουνών είναι σκεπασμένες με πυκνά και αδιαπέραστα δάση, από έλατα, κουμαριές ρείκια και βελανιδιές, όπου ζουν και κινούνται ξένοιαστα αγριόγιδα, αγριοχοίροι και τσαλαπετινοί.
Βάση μαρτυριών προκύπτει πως η Κοσιοβίτσα ιδρύθηκε πριν από το 1361.
Η γλωσσική καταγωγή της λέξης Κοσιοβίτσα, δεν είναι εξακριβωμένη. Υπάρχουν εικασίες ότι ονομάστηκε μ’ αυτό το όνομα, επειδή τα δάση της είναι γεμάτα κοτσύφια. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι η ονομασία της είναι κατάλοιπο της φραγκοκρατίας, και έχει σχέση με τους αγριόχοιρους που ευδοκιμούν στα δάση της. Μια τρίτη εκδοχή έχει να κάνει με την τούρκικη λέξη “κοσιέ”=γωνία, επειδή η Κοσιοβίτσα είναι χτισμένη σε μια γωνία περιορισμένη από τα βουνά.
Το γραφικό τούτο χωριό αποτελείται από δυο συνοικίες. Την κεντρική συνοικία του άγιου Γεωργίου και τη συνοικία Βατσουνιά. Η συνοικία Βατσουνιά αποχωρίστικε από την υπόλοιπη Κοσιοβίτσα το 1923. Ενσωματώθηκε με την Ελλάδα και αποτελεί από τότε ιδιαίτερο χωριό με το όνομα Αγία Μαρίνα. Το όνομα τούτο το πήρε από την ομώνυμη εκκλησία της την Αγία Μαρίνα.
Η ίδρυση της. Το έτος κατά το οποίο ιδρύθηκε η Κοσιοβίτσα δεν είναι γνωστό. Φαίνεται όμως, ότι είναι παλιό χωριό. Τούτο αποδεικνύεται από αρκετές μαρτυρίες: α) Το αναφέρει ο Δεσπότης Συμεών Παλαιολόγος ο Σέρβος στο χρυσόβουλο που έστειλε το 1361 μ.Χ. στον «σύντεκνον της βασιλείας του Κοντόσταυλον, Κύριον Ιωάννην Τσάφα Ούρσινον Δούκαν», στον οποίων αναγνωρίζει δικαιώματα επί διαφόρων χωριών, ανάμεσα στα οποία είναι «η Σωτήρα και η Κόσσοβα», δηλαδή η σημερινή Κοσιοβίτσα και η γειτονική Σωτήρα.
β) Κατά την πρώτη απογραφή που έκαμαν οι Τούρκοι στην Ήπειρο το 1431, γράφουν ότι η Κοσιοβίτσα, «που είχε άλλοτε 15 οικογένειες», την ημέρα της απογραφής την ηύραν διαλυμένη. Οι κάτοικοι της δηλαδή είχαν διασκορπιστεί. Φαίνεται πολεμικά γεγονότα που η τοπική ιστορία και παράδοση δεν μας διέσωσαν, ανάγκασαν τους Κοσιοβιτσινούς να διασκορπιστούν προσωρινά.
γ) Στην παλιά τρίφυλλη ξύλινη πλάκα του Μοναστηρίου Δρυάνου, που είναι χτισμένο ανάμεσα στα χωριά Συνέχεια

Να γνωρίσουμε τα χωριά της Βορείου Ηπείρου: Η Δερβιτσάνη

Η Δερβι(η)τσάνη είναι κτισμένη στους πρόποδες του Πλατοβουνίου και συγκεκριμένα στα Ακροκεραύνια όρη. Ανατολικά συνορεύει με το Λιμπόχοβο (όρη Νεμέρτσκα) και απ’ τα δεξιά της γειτονεύει με το μουσουλμανικό χωριό Λαζαράτι[1], ενώ απ’ τα αριστερά με το ελληνικό χωριό της Καλογοραντζής. Επίσης απ’ την πόλη του Αργυροκάστρου απέχει γύρω στα επτά χιλιόμετρα.
Το χωριό προβάλει αμφιθεατρικά απ’ την κεντρική οδό (χωρισμένο από δύο μεγάλες χαράδρες, οι οποίες ονομάζονται Μεγαλάκος και Σαραντινός[2]) σε τρεις συνοικίες: Την Παλιουριά, το Μεσοχώρι και τη Σπανθιά.
Σε σχέση με τα υπόλοιπα χωριά της Δρόπολης, η Δερβητσάνη είναι μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο, όσων αφορά την έκταση, τις οικίες αλλά και την πληθυσμιακή κατάσταση. Η διάταξη των κτιρίων στη γενικότητα ξεκινώντας από τα πολύ παλιά χρόνια ήταν[3] η ίδια με τον υπόλοιπων χωριών της Ηπείρου κατά την Περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Δηλαδή, κοντά στο κέντρο του χωριού η εκκλησία, μετά το σχολείο, το κοιμητήριο, το δημαρχείο και το καφενείο.
Οι αναφορές σχετικά με το χωριό μας είναι πολλές. Από τα πρώτα χρόνια ύπαρξης ζωής στον τόπο μας, η Δερβητσάνη αναφέρεται με το όνομα «Κουκούλια» και ήταν κτισμένη στα ορεινά του σημερινού χωριού πλάι στο παρεκκλήσι της «Ζωοδόχου Πηγής» (Παναγιάς). Συνέχεια

ΠΑΣΧΑ ΤΟΥ 1939

ΓΕΩΡΓΟΥΤΣΑΤΕΣ : Από τον καιρό των Ιταλών.

Του Βασίλη Ηλ.Καραγγιούζη (9ος/2003)

n 7 Απριλίου 1939.Μεγάλη Παρασκευή.Βγαίνουν οι Ιταλοί στο Δυρράχειο.Από το χωριό μας φεύγουν όλες οι υπηρεσίες: της αστυνομίας,του ταχυδρομίου,της κομούνας,όπου εργάστηκα βοηθός γραμματέα και εκεί ήταν όλα τα χαρτιά της Πάνω Δρόπολης (άδειες,γάμων,κηδείες,γεννήσεις,εκλογή στρατευσήμων κ.λ.π.).
Από τα σύνορα ,όπως και από το χωριό μας,έφυγαν όλοι οι στρατιώτες.Ο κόσμος ,για τρείς ημέρες Παρασκευή ,Σάββατο και Κυριακή(Πάσχα)πρωϊ, άρχισε να λεηλατή τις κρατικές αποθήκες και τα γραφεία που στεγάζονταν στις ιδιοκτησίες Ηλ.Καραγγιούζη,Φώτου Γιωβάννη,Ντίνη Σιαρμπέτη,Μιχ. Ντέρου.

Νέα εικόνα

======= Τα ιταλικά τάνκς αποβιβάζονται στο Συνέχεια

Η ΔΕΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΟΡΕΣΙΑ

«» Άσπρο μακρύ υποκάμισο έως κάτω από τα γόνατα κ’ επάνω ένα πάλι άσπρο μάλλινο η λινό φόρεμα στενά κολλημένο στο κορμί και με κόκκινα κρόσσια στις άκρες. Μπροστά είναι ανοιχτό και πίσω δυο τριγωνικά κομμάτια από μαύρο η βαθύ πράσινο ύφασμα ,σαν να σφίγγουν τις πλάτες έως τη μέση, που ζώνεται με ζωνάρι πλουμιστό. Κεντητή ποδιά μπροστά και στα μανίκια που ‘χαν μανικέτια από βελούδο. Άσπρο μαντήλι τεχνικά δεμένο στεφανώνει το κεφάλι και δίνει τον τόνο σ’ όλη τη στολή, που άσπρη στο βάθος φαντάζει με τις ολίγες χρωματιστές γραμμές των γαϊτανιών και του βελούδου. –

60532_126811090806888_1741286321_n

» Δροπολίτισσα . Ζωγραφική Κώστα Γρ. Κύρου εκ Γεωργουτσατών.»1993.
Απλή κ’ εύγραμμη η στολή αυτή, ελαφρύ και Συνέχεια

ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΚΑΤΑΓΩΓΉΣ Η ΑΔΡΙΑΝΟΎΠΟΛΗ ΣΤΗΝ ΒΌΡΕΙΟ ΉΠΕΙΡΟ

1383840_241899942640713_1742968975_n400 χρόνια προϊστορίας που δεν «γνωρίζαμε» ως σήμερα, λέει ο Αλβανός καθηγητής αρχαιολογίας, επικεφαλής των Αλβανών αρχαιολόγων στις ανασκαφές στην Αδριανούπολη, Βορείου Ηπείρου.
Έχουν ιδιαίτερη σημασία τα λεγόμενά του, γιατί, πριν την σημερινή συνέντευξη του Αλβανού αρχαιολόγου, την αναγνώριση και την ελληνικότητα της «Αδριανούπολης» στην Βόρειο Ήπειρο και τα ατράνταχτα στοιχεία για τον ανεπτυγμένο ελληνικό πολιτισμό, είχαν προηγηθεί τα τελευταία χρόνια, από την σύμπραξή του αλβανικού αρχαιολογικού Ινστιτούτου με το Ιταλικό πανεπιστήμιο Μαντσεράτα και εν συνεχεία και με το πανεπιστήμιο  Αργυρόκαστρου, ανελέητοι ισχυρισμοί με σκοπό να θάψουν 400 χρόνια προγενέστερου αρχαιοελληνικού πολιτισμού στον κάμπο της Δερόπολης στη Συνέχεια

12 Νοεμβρίου 1912: Η μάχη της Κοσοβίτσας

του ΕυάγγελοDSC02669υ Θ. Πριώνη

Λίγο πριν κηρυχθεί ο απελευθερωτικός πόλεμος κατά της Τουρκίας (Οκτώβριος 1912) στην Ήπειρο υπήρχαν οργανωμένα αντάρτικα σώματα σε διάφορες περιοχές της.
Στη Λάκα Πωγωνίου έδρασε αντάρτικο σώμα υπό τον οπλαρχηγό Γιώρη Λιόντο ή Λιοντόπουλο. Του σώματος αυτού σώζεται και φωτογραφία την οποία και παραθέτω.

Την φωτογραφία αυτή την είδα σε κάδρο αναρτημένη σε σπίτι στην Καστάνιανη (Καστανή) Πωγωνίου. Ο κάτοχος της, μακαρίτης τώρα, Μιχάλης Μπούρας (το 1984 ήταν 82 ετών) μου επέτρεψε να την ανατυπώσω και μου έδωσε την πληροφορία ότι «η φωτογραφία τραβήχτηκε στη Σωτήρα ύστερα από μία μάχη». Συνέχεια

Η ΕΠΙΣΚΟΠΗ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΕΩΣ Ή ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

voskopoje (1)Τοποθεσία και εξέλιξις αυτής
Η Επισκοπή αύτη υπήρξε μία των οκτώ Επισκοπών της Παλαιάς Ηπείρου, αίτινες ανεφάνησαν προ του Ε΄ αιώνος. Είχεν έδραν το πρώτον την εν Β. Ηπείρω Αδριανούπολιν, κτισθείσαν κατά τας αρχάς του Β΄ αιώνος μ.Χ. υπό του αυτοκράτορος Αδριανού και οχυρωθείσαν τον Στ΄ αιώνα υπό του Ιουστινιανού. Εις τα μεσαιωνικά κείμενα η Αδριανούπολις αναφέρεται και Ανδριανούπολις και Δρυϊνούπολος και Δρυνούπολις. Το ακριβές έτος της ιδρύσεως της Επισκοπής Αδριανουπόλεως δεν είναι γνωστόν, είναι όμως βέβαιον ότι ιδρύθη προ του 431, διότι το έτος τούτο λαμβάνει μέρος ο Επίσκοπος αυτής Ευτύχιος εις την Γ΄ εν Εφέσω (431) Οικουμενικήν Σύνοδον. Εν τω συνεκδήμω του Ιεροκλέους αναφέρεται μία των δώδεκα πόλεων, αίτινες απετέλουν την επαρχίαν της Παλαιάς Ηπείρου.
Η έδρα της Επισκοπής Αδριανουπόλεως, μετά την καταστροφήν της ομωνύμου πόλεως υπό των Γότθων του Τωτίλα, μετεφέρθη εις την τετειχισμένην κωμόπολιν Επισκοπής (558-1185), μετά την καταστροφήν και ταύτης υπό των σταυροφόρων εις Γαρδίκιον και την ιεράν μονήν Τσέπου ή Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: