Αρχεία

ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ

This category contains 17 posts

ΓΑΝΝΗΣ ΣΜΠΟΓΟΣ

44792_164573257040049_1879003307_nΣτις 17 Νοέμβρη του 1943, δολοφονείται ο αρχηγός Βασίλης Σαχίνης, στις 3 Δεκέμβρη ο ηγέτης της Χιμάρας Γιώργης Μπολάνος. Κι ακολουθούν μάρτυρες της Αντίστασης, ο Στέφος Γκικόπουλος, ο Κόλιας Κιτσούλης, ο Μίλιος Σπυρομήλιος και τόσοι άλλοι. Φθάνει η πολυπόθητη στιγμή της Νίκης. Μα τότε θα αποδειχθεί η ανεπάρκεια -όλων δυστυχώς- των ελλαδικών οργανώσεων και κυρίως η επαίσχυντη ανηθικότητα των Συμμάχων που έριξαν την Πατρίδα στη δίνη του αδελφοκτόνου σπαραγμού.
Η αντίδραση των Χιμαριωτών στο ψευτο-δημοψήφισμα του Εμβέρ Χότζια το 1945 σφράγισε μιαν ολόκληρη εποχή αγώνων. Στα σαράντα πέντε χρόνια σταλινικής τυραννίας που ακολούθησαν, με μόχθο, κόπο, αίμα κι ιδρώτα η ελληνική ψυχή δεν Συνέχεια

Γ. ΜΠΟΛΑΝΟΣ

601842_573562419340960_176935622_nΗγετική φυσιογνωμία της Ιστορικής Χειμάρας. Υπέρμαχος και ακούραστος αγωνιστής της επαρχίας για την επικράτηση των απαράγραφων δίκαιων της.
Μετέχει στο Αυτονομιστικό αγώνα του 1914 στα σώματα του θρυλικού Σπυρομήλιου. Φυλακίζεται για τη δράση του στο Σχολικό Ζήτημα. Πρόκριτος της επαρχίας και αρχηγός της Οργάνωσης «Αυτόνομη Χειμάρα».
Συντονίζει με τον Αναστ. Κοκαβέση τις αντιστασιακές Επιτροπές της επαρχίας. Εξοπλίζει την Χειμάρα. Στις 3 Δεκεμβρίου 1943 δολοφονείται έξω από το σπίτι του στα Σπήλαια. Τα σχέδια του Αλβανικού ΕΑΜ (PKSH) έπληξαν την ψυχή της Συνέχεια

Φώτης Παπαχρήστος

fotis-papaxristos-729x1024– Του πήραν τη ζωή και τον άφησαν δίχως τάφο…
– Συζητώντας με τον Βαγγέλη Παπαχρήστο, γιο του εθνομάρτυρα Φώτη Παπαχρήστου
Περισσεύουν τα τραγικά γεγονότα της άραχλης περιόδου της ενβεριανής δικτατορίας. Η εικόνα της, με τους απηνείς διωγμούς του προοδευτικού στοιχείου, όλων εκείνων που ο Αργυροκαστρίτης Σατανάς φοβόταν μην κλονίσουν τα αιματοβαμμένα θεμέλια της εξουσίας του, μιας εξουσίας που βασιζόταν πάνω στο ψέμα και την υποκρισία, πάνω στη βία και την τυραννία, πάνω στη στέρηση της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μα κυρίως πάνω στις εξορίες, φυλακίσεις και απαγχονίσεις, δεν θα σβήσει εύκολα από τη μνήμη των ανθρώπων που την έζησαν.

Προκειμένου να εκφοβίσει τον λαό και να ελέγχει τους σκλάβους του, εκτός των άλλων διαβολικών «κατορθωμάτων», ανακάλυψε και την τρομερή λαίλαπα, την πάλη των τάξεων, που έβαζε τον άνθρωπο να μισεί τον συνάνθρωπό του, να μην τον πλησιάζει, χειρότερα ακόμα και από τις εποχές των τρομερών επιδημιών της χολέρας, της ευλογιάς και της λέπρας.

Μ’ αυτά τα θυμωμένα λόγια, σαν τα αφρισμένα νερά της Μπίστριτσας, ξεσπά ο Συνέχεια

Γιάννης Γκίκας, ένας από τους μεγάλους αγωνιστές του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού

17bdbd62a010ee7b60818b8dd19fa874_XL-660x330 (1)Ο Γιάννης Γκίκας γεννήθηκε στη Γλύνα το 1911. Από μικρός σε ηλικία υπηρέτησε στρατιώτης στην 8η Μεραρχίας στα Ιωάννινα.
Στη συνέχεια δούλεψε ως οδηγός στη γραμμή Αργυρόκαστρο-Ιωάννινα προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες στο Προξενείο Αργυροκάστρου, με το οποίο είχε συνεργασία.

Έλαβε ενεργό μέρος στον Αγώνα για το Σχολικό Ζήτημα το 1934. Συνέχεια

ΠΑΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΚΕΝΤΡΟΣ – ο μάρτυρας που έμεινε χωρίς τάφο

10451329_840340459329820_4804863161776994536_nΗ Γορίτσα, ο «ουρανοξύστης» της Δρόπολης, μολονότι είναι το μικρότερο χωριό σε πληθυσμό έχει πολλούς πολιτικούς κρατούμενους από το Ενβεριστικό ολοκληρωτικό καθεστώς εκ των οποίων ξεχωρίζει ο Παύλος Κέντρος με τραγικό θάνατο στην άνοιξη της ζωής του.

Μια μέρα αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε προς Κορυτσά αφού οι έρευνές μας στην πόλη του Αργυροκάστρου και στην περιοχή της Δρόπολης δεν απέδωσαν. Στο γραφείο Εσωτερικών Υποθέσεων της Κορυτσάς μας περίμενε ένας ασπρομάλλης μεσήλικας αστυνομικός,που προσπαθούσε να ήταν όσο πιο ευγενικός γινόταν μαζί μας. Η ανατροπή έχει συμβεί και έπνεε ένας άνεμος αλλαγής, σαν η χαραυγή ενός πρωινού που ο ήλιος ανυπόμονα περιμένει να ανατείλει μετά από μία ατελείωτη παγωμένη νύχτα.

Ηταν Απρίλιος του 1992. Η μητέρα μου ανήσυχη έσφιγγε τα χέρια που έτρεμαν πότε πότε και με ρωτούσε: Συνέχεια

Το έγκλημα στο χωριό Γλύνα. Δευτέρα 2 Αυγούστου 1943

ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΓΛΥΝΑΣ

boreioipirotis neb mnhmei pesonton sth braxogorantzhΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΓΛΥΝΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1943

Στις 22 Ιουνίου 1943 γυρίζοντας από την συγκέντρωση στα Χανιά της Επισκοπής μετά την άρνηση τους να ταχτούν δίπλα στους παρτιζάνους, έχοντας ανοίξει δικό τους μέτωπο (ΜΕΤΩΠΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ) – πήγαν στον Άγιο Δημήτρη του χωριού και με το χέρι πάνω στο περίστροφο του Αντώνη Κυριάκη, ορκίστηκαν «περί πίστεως και πατρίδος» για να γίνουν μάρτυρες μετά από 42 μέρες από τους μπαλίστες που τους σκότωσαν στο λάκκο Καμίνια ανάμεσα Βράχο Γοραντζη και Συνέχεια

Άγιος Νικόδημος από το Ελβασάν ο Νέος οσιομάρτυρας

02 Οσιομάρτυς Νικόδημος (+1722)

Ημερομηνία εορτής: 11/07/2015 Άγιος Νικόδημος από το Ελβασάν ο Νέος οσιομάρτυρας
Τύπος εορτής: Σταθερή.
Εορτάζει στις 11 Ιουλίου εκάστου έτους.
Ιερά Λείψανα: Τα Λείψανα του Αγίου βρίσκονται στην Ιερά Μονή Παναγίας Ελβασάν.
Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκεται στη Σκήτη Αγίας Άννης Αγίου Όρους.

Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Νικοδημος Απο Το Ελβασαν Ο Νεος Οσιομαρτυρας (; – 1722)

ΒιογραφίαὉ Νικόδημος ῥάβδον ἐν χερσὶν φέρων,
Πλάνην πατάσσει Ἀγαρηνῶν ἀνόμων.

Ο Άγιος Νικόδημος καταγόταν από το Ελβασάν της Ηπείρου και ανατράφηκε από Συνέχεια

Γρηγόρης Λαμποβιτιάδης: Τό παλικάρι δέν λύγισε…

image1 (6)28 Δεκεμβρίου 1945….

Τέλη τοῦ Δεκέμβρη, πρίν 65 χρόνια θά γυρίσουμε ἀγαπητοί ἀναγνῶστες μέ τή θύμιση τοῦ Νίκου Ζέρη, ἕλληνα βορειοηπειρώτη ποῦ εἶχε τήν «τύχη» νά ζήσει, ἔστω καί στά κάτεργα τοῦ Χότζα γιά πολλά χρόνια, καί νά μήν τουφεκιστεῖ ὅπως ὁ ἥρωας Γρηγόρης Λαμποβητιάδης.

«….Στίς 28 Δεκεμβρίου 1945 συνελήφθη ὁ ὀδοντίατρος Γρηγόρης Λαμποβητιάδης, ὁ ἡρωικός ἱερέας Ἀλέξανδρος Καλούδης ἀπό Πρεμετή, ……κ.ά.Μᾶς ἔκλεισαν ἀπανωτούς στήν τότε Συνέχεια

Μνημείο για τον Φίλιππα Παπαθανάση στη γενέτειρά του

image1Ο Φίλιππας Παπαθανάσης, ο άνθρωπος που τιμωρήθηκε με θανατική ποινή, μετατρεπόμενη σε ισόβια κάθειρξη, με το μοναδικό έγκλημα που ζητούσε την εφαρμογή των δικαιωμάτων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, όπως ήδη είχαν υποσχεθεί με την έναρξη του αντιφασιστικού αγώνα, και την υλοποίηση της Συμφωνίας της Κονίσπολης για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης μετά τον αγώνα, «επέστρεψε» στη γενέτειρά του.

Ήταν μια πρωτοβουλία του Συλλόγου των Ελληνοδιδασκάλων νομών Αγ. Σαράντα και Δελβίνου σε συνεργασία με την Συνέχεια

Ο δάσκαλος και αγωνιστής Βαγγέλης Κ. Ζάχος (Τζίμος) 1912-1984

image1 (1)Πολλοί Έλληνες αρχικά πίστεψαν στον κομμουνισμό ως όχημα για ισότητα και εθνική δικαίωση αλλά πολύ σύντομα διαψεύστηκαν. Αξίζει όμως τιμή σε αυτούς τους λίγους που όταν διαπίστωσαν την πραγματικότητα του κομμουνισμού αγωνίστηκαν και τελικά θυσιάστηκαν για να παραμείνουν Έλληνες στον τόπο τους.
Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν και ο Βαγγέλης Ζάχος, που παρουσιάζουμε στη συνέχεια μέσα από κείμενο του Βασίλη Ιωάννου:

Ο Βαγγέλης ήταν γιος του Κώστα και της Κατερίνας Ζάχου. Γεννήθηκε στο Αλύκο, λίγους μήνες πριν το χαλασμό και τη σφαγή του 1912. Είχε τη μοιραία τύχη να μην γνωρίσει πατέρα, γιατί ο πατέρας του ήταν ένας από τους τέσσερις σφαγιασμένους από τους Τουρκοαλβανούς στις 28.11.1912. Μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια, την ταπείνωση και την άγρια εκμετάλλευση. Ανδρώθηκε με τη φλόγα για λευτεριά και κοινωνική δικαιοσύνη, συνάμα και με το μίσος για τους δυνάστες, αγάδες, τον Λόρδο «Μπιμπέλι», και τους φοροεισπράκτορες του Βασιλιά Ζώγκου, που λυμαίνονταν την Ε. Ε. Μειονότητα, αρπάζοντάς της όλα τα εισοδήματα. Σπούδασε στους Φιλιάτες Θεσπρωτίας και αποφοίτησε από το Ιεροδιδασκαλείο Βελλάς, όπου γνώρισε και έγινε «βλάμπης» (αδερφός), με τον ομοϊδεάτη του Λευτέρη Τάλλιο.

Ασπάστηκε τα κομμουνιστικά ιδεώδη και έκανε πολλά όνειρα για την λύτρωση της αγαπημένης του πατρίδας, την Βόρεια Ήπειρο. Υπηρέτησε δάσκαλος στο χωριό Πάλι. Την περίοδο του σχολικού ζητήματος διαμαρτυρήθηκε δυναμικά και διώχτηκε από τις αρχές. Στη διάρκεια του Αντιφασιστικού Αγώνα ο Βαγγέλης, από τους πρώτους, βγήκε παρτιζάνος. Ο ατρόμητος χαρακτήρας του και η κομμουνιστική ιδεολογική κατάρτισή του, τον ανέδειξαν διοικητικό μέλος του Τάγματος του Θεολόγου. Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: