Αρχεία

ΙΣΤΟΡΙΚΑ

This category contains 69 posts

Το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

Screen-Shot-2012-10-27-at-7.55.43-PM-1Το Βορειοηπειρωτικό ζήτηµα αποτελεί µια από τις πιο µαύρες σελίδες της νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας, καθώς συνδέεται µε µια µαρτυρική περιοχή µε έντονο Ελληνικό στοιχείο και παράδοση, η οποία είχε την τραγική µοίρα να απελευθερωθεί τρεις φορές από τα Ελληνικά στρατεύµατα το 1912, το 1914 και το 1940, αλλά και τις τρεις φορές ξαναχάθηκε. Η αδικία εις βάρος των Ελλήνων της Β. Ηπείρου έγκειται στο γεγονός ότι η χώρα µας κατά το Β’Παγκόσµιο πόλεµο αντιστάθηκε ηρωϊκά ενάντια στις δυνάµεις του Άξονα, µε ανυπολόγιστες θυσίες και δυσβάσταχτο κόστος, όταν την ίδια στιγµή η Αλβανική πλευρά, η οποία δικαιώθηκε µεταπολεµικά, συνεργαζόταν µε τους κατακτητές εναντίον της Ελλάδας και κατ’ επέκταση εναντίον των συµµάχων. Πιο συγκεκριµένα, όταν την 28η Οκτωβρίου 1940 τα Ιταλικά στρατεύµατα εισέβαλαν στο Ελληνικό έδαφος, στις δυνάµεις εισβολής συµµετείχαν οι Αλβανοί µε τριάντα τάγµατα του Αλβανικού στρατού. Την ίδια στάση κράτησαν και στη συνέχεια συµπαραστεκόµενοι πιστά στα Ναζιστικά στρατεύµατα.
Η κατάσταση που επικρατούσε στη Β. Ήπειρο εκείνη την περίοδο και µετά τις ανακατατάξεις που ακολούθησαν τους Βαλκανικούς πολέµους, ήταν ήδη έκρυθµη. Τις παραµονές της εισβολής των Ιταλών είχαν παρθεί αυστηρά µέτρα εναντίον των Ελλήνων, µε απαγόρευση αποµάκρυνσης από τα χωριά τους, συλλήψεις και φυλακίσεις.Παράλληλα είχε καλλιεργηθεί µε συστηµατικό τρόπο ο µισελληνισµός σε όλο τον Αλβανικό λαό, µε σκοπό να προετοιµασθεί το έδαφος για τον πόλεµο εναντίον της Ελλάδας.
Τις πρώτες µέρες του πολέµου οι Ιταλικές δυνάµεις σηµείωσαν ορισµένες επιτυχίες µικρής όµως έκτασης. Το Νοέµβριο του 1940 όµως οι Ελληνικές δυνάµεις πέρασαν στην αντεπίθεση και αφού εξουδετέρωσαν την Ιταλική µεραρχία αλπινιστών «Τζούλια», απώθησαν τις Ιταλικές δυνάµεις πέρα από τα σύνορα και έβαλαν τα θεµέλια για την απελευθέρωση της Β. Ηπείρου. Στις 22-11-1940 απελευθερώθηκε η Κορυτσά 28 χρόνια µετά την προηγούµενη απελευθέρωσή της και µέσα σε δύο µήνες ο Ελληνικός στρατός πέτυχε την απελευθέρωση ολόκληρου του Βορειοπηρειρωτικού χώρου. Η νικηφόρα πορεία του Ελληνικού στρατού οφείλεται σε µεγάλο βαθµό στο γεγονός ότι οι Έλληνες στρατιώτες µάχονταν σε εδάφη που κατοικούνταν από Έλληνες, σε αντίθεση µε τον αντίπαλο που βρισκόταν σε έδαφος εχθρικό για αυτόν. Ο Βορειοπηρειρωτικός Ελληνισµός συµπαραστάθηκε µε κάθε τρόπο και βοήθησε ουσιαστικά τον Ελληνικό στρατό καθοδηγόντας τον, προµηθεύοντάς τον µε πολύτιµα εφόδια και περιθάλπτοντας τους Έλληνες τραυµατίες[1]. Η συµπαράσταση και ο ενθουσιασµός των Βορειοηπειρωτών απέναντι στον Ελληνικό στρατό ήταν τέτοιοι, ώστε οι Έλληνες στρατιώτες είχαν την εντύπωση ότι βρίσκονταν σε Ελληνικό έδαφος Συνέχεια

Επιστολή του οπλαρχηγού Θύμιου Λιώλη

47785_156941741127156_2031674444_n— Μάϊος 1956
— Πρός τον Πρόεδρο της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Αμερικής Κων. Δήμα.
Πρό τον ‘Υπατον Πρόεδρον της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Αμερικής
Αξιότιμον κύριον Κων/ντίνον Δήμαν
Εις Αθήνας

Παιδί μου
Σε σένα τον θαυμάσιον και άξιον αγωνιστήν της βορειοηπειρωτικής ιδέας.Σε σένα την πιο μεγάλη ελπίδα της δύσμοιρης Βορειοηπειρωτικής μας πατρίδος,απευθύνεται ένας παλαίμαχος αγράμματος και αντρόπιαστος αγωνιστής ,σαν πατέρας για να σου πω πρώτα – πρώτα καλώς ορίσατε , ως ευλαβής προσκυνητής στην ελεύθερη Ελληνική πατρίδα,αλλά παράλληλα να σου ‘μολογίσω και τα βάσανα της μαύρης μου ξενητιάς και των γηρατιών μου το κατάντημα.
Δεν πρόκειται να σας συστηθώ ούτε να σας αραδιάσω τους αγώνας μου που έκανα – καθήκον μου άλλωστε ελάχιστον πρός τη αγαπημένη μας πατρίδα – γιατί λίγο πολύ ο Θεός και η τύχη έφεραν την φτωχειά φήμη του ονόματός μου στ’ αυτιά σας.Είμαι ο οπλαρχηγός του Βούρκου Θύμιο Λιώλης,που από τα νειάτα μου μέχρι τα βαθειά γεράματα κράτησα με τιμή το καριοφύλι της Λευτεριάς όσο μπορούσα άξια στον τόπο μας και έχω αθάνατα και αδιάψευστα παράσημα τις άμετρες λαβωματιές στο βασανισμένο μου Συνέχεια

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΥ ΠΡΙΓΚΗΠΑ ΦΥΡΣΤΜΠΕΡΓΚ ΣΕ ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΤΟΤΕ ΑΥΣΤΡΟΟΥΓΓΑΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΒΙΕΝΝΗ (ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1913)

King_Constantine_Ι_of_Greece,_1914,_by_Laszlo«Επ΄ ευκαιρία χθεσινής δεξιώσεως εν τη Γαλλική πρεσβεία μου είπεν η Α.Μ. ο Ελλην Βασιλεύς Κωνσταντίνος ότι προ 8 περίπου ημερών ρώτησε τον κ. Βενιζέλον τι θα έκαμνεν εάν (ο Βασιλεύς) ηρνείτο να δώση διαταγή εις τα εν Ηπείρω ευρισκόμενα στρατεύματα να εκκενώσουν τα υπ΄ αυτά εδάφη. Ο Βενιζέλος απήντησεν ότι θα υπέβαλε την παραίτησίν του. Εν συνεχεία ο Βασιλεύς είπεν εις τον Βενιζέλον ότι κατόπιν της τελευταίας αποφάσεως των Δυνάμεων, αποφάσεως την οποίαν δεν ημπορεί να αποδεχθή, έχει συλλάβει το εξής σχέδιον: Θα παραιτηθή υπέρ του υιού του Γεωργίου και μεταβαίνων εις την Ηπειρον, μετά την εκκένωσίν της υπό των ελληνικών στρατευμάτων, θα τεθή επί κεφαλής των ανταρτών διά να υπερασπίση την χώραν κατά του ξένου ζυγού. Ο κ. Βενιζέλος, εν τη προσπάθειά του να αποτρέψη την Α. Μεγαλειότητα από την ιδέαν αυτήν, επέστησε την προσοχήν του Ανακτος, επί του ότι εκ του εν λόγω σχεδίου δεν θα προέκυπταν μόνο επιπλοκαί εις τα Βαλκάνια – επέμβασις της Σερβίας κτλ – αλλά θα ηδύνατο να προέλθη εξ αυτού τελικώς και ένας Συνέχεια

Η Κρήτη στον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα

220px-Mapepirus2hl5» Εις ολόκληρον την μεγαλόνησον ήρχισαν να παρασκευάζονται εθελοντικά σώματα δια την ενίσχυσιν της Επαναστάσεως της 4ης Φεβρουαρίου 1914. Πρώτον σώμα, με 220 Κρητικούς, απεβιβάσθη, μέσα Μαρτίου 1914, εις θέσιν “Μπίβαρι”, παρά τους Αγίους Σαράντα, με γενικόν αρχηγόν τον Βουλευτήν Σήφην Αναγνωστάκην και αρχηγούς τους Στυλιανόν Κριαράν, Γεώργιον Αναγνωστάκην, Γρηγόρη Παπαδάκην, Στρατή Κούνδουρον και Παύλον Δασκαλάκην. Μετ’ ολίγας ημέρας, την 25ην Μαρτίου, έφθασαν νέαι ενισχύσεις, 160 Κρητικοί, με αρχηγούς τους Παναγιώτη Γερογιάννη,Νικόλαον Μακαρώλη, Μαντάν, Εμμανουήλ Ποντικάκην, Μπίρη, Κωνσταντούλην και Πατρικαλάκην.

Την 9 Απριλίου έφθασαν εις Σαγιάδα και άλλαι ενισχύσεις, 120 Κρητικοί, με οπλαρχηγούς τους Μανούσο Παπίλαρη, Γρηγ. Νικηφοράκη, Κατσιά, Πωλογεώργη, Γ. Μελαδάκη, Μιχαήλ Καπετανάκη, Δ. Ζουριδιανόν ή Χατζιδάκη, Αναστάσιον Χομπίτη, Γ. Πετροπουλάκην και τον οπλαρχηγόν ιερομόναχον εκ της Συνέχεια

Η συνάντηση Σοφοκλή Βενιζέλου και Νικήτα Χρουστσώφ (1960), κατά τη διάρκεια της οποίας ο αείμνηστος αρχηγός του Κόμματος των Φιλελευθέρων ήγειρε το Βορειοηπειρωτικό.

voreios ipeiros030Οι Δυνάμεις της Συνεννόησης, που τώρα είχαν και την Ιταλία μαζί τους, δεν είχαν εμπιστοσύνη στο «Κράτος των Αθηνών» του βασιλιά Κωνσταντίνου, στο οποίο βαθμιαία ενσωματωνόταν η Βόρειος Ήπειρος Έτσι στις αρχές Σεπτεμβρίου 1916, ιταλικά στρατεύματα μπήκαν στο Αργυρόκαστρο, το κατέλαβαν και έδιωξαν τις ελληνικές αρχές. Το ίδιο έκαναν, ένα περίπου μήνα αργότερα, οι Γάλλοι στην Κορυτσά. Τον επόμενο χρόνο, οι Ιταλοί «κατηφόρισαν» προς τα νότια και επέβαλαν καθεστώς κατοχής και στα Ιωάννινα. Βέβαια, από εκεί αναγκάστηκαν τελικά να Συνέχεια

2 Δεκεμβρίου 1945: Μια αλησμόνητη ηρωική αντίσταση στη Χιμάρα

Στις 2 Δεκεμβρίου 1945, 69 χρόνια πριν, μια ξεχασμένη στους παλιούς και σχεδόν εντελώς άγνωστη στους νεότερους εποποιία εκτυλίχθηκε στην Χιμάρα. Μια σφριγηλή ένδειξη Ελληνικότητας και Εθνικής Συνείδησης στην ανατολή της στυγνής κομμουνιστικής δικτατορίας που μόλις είχε εγκαθιδρύσει ο αιμοσταγής δικτάτορας Ενβέρ Χότζα.

1962825_271419936355380_1235769800_n

ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ
Στις 29 Νοεμβρίου 1944, με την αποχώρηση και του τελευταίου Γερμανού στρατιώτη από την Αλβανία, μια νέα ακόμη πιο σκληρή σκλαβιά άρχιζε για τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου. Οι προσπάθειες ενσωμάτωσης της Βορείου Ηπείρου που είχαν γίνει κατά τη διάρκεια του πολέμου μέσω του ΜΑ.Β.Η. (Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου) απέτυχαν, ενώ ο ηγέτης του ΜΑΒΗ Βασίλης Σαχίνης θα δολοφονηθεί από τους αλβανούς. Την ίδια τύχη θα έχουν και άλλοι Έλληνες Πατριώτες (όπως ο Θεοδόσης Λαζάκης), οι οποίοι μάλιστα ανακρίθηκαν και βασανίστηκαν από προδότες βορειοηπειρώτες κομμουνιστικών πεποιθήσεων, που ανεδείχθησαν στα πιο πειθήνια όργανα του χοτζικού καθεστώτος.
Μια νέα σκλαβιά ανέτειλε από τον Χότζα και τους ελληνόφωνους λακέδες του στο όνομα της «δικτατορίας του προλεταριάτου». Διαδεχόμενος το επίσης ανθελληνικό καθεστώς του Συνέχεια

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΗΠΕΙΡΩΤΑΛΒΑΝΙΚΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΩΤΕΡΑ ΣΤΗ Β. ΉΠΕΙΡΟ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

581px-Balkans-ethnic_(1877)Ο Ελληνισμός στον Ηπειρωταλβανικό χώρο και ειδικώτερα στη Β’ Ήπειρο, από των αρχαιοτάτων χρόνων. Οι αγώνες του για εθνική αποκατάστασι. Ελληνορθόδοξος Εκκλησία και μητροπόλεις. Ο Ιωάν. Καποδίστριας και τα βόρεια σύνορα της Ηπείρου.

Ο Άγγλος πολιτικός Ντίλκε, έγραφε: «Η Ελλάς ελευθερωθείσα χάρις εις την σαφή πρόνοιαν τού Κάνιγκ, αλλ’ αφεθείσα λόγω τού ακαίρου θανάτου του χωρίς την θεσσαλίαν, την Ήπειρο και την Κρήτην, εψαλιδίσθη και κατεδικάσθη εις λιμοκτονίαν από τας Μεγάλας δυνάμεις».
Η ονομασία Βόρειος και Νότιος Ήπειρος δεν έχει ιστορική βάσι, αλλά είναι απλό πολιτικό κατασκεύασμα πού ευρέθη και εχρησιμοποιήθη με τέχνη, για να εξυπηρετήση ωρισμένη πολιτική και τα σύνορα πού εχαράχθησαν είναι σύνορα βίας και αυθαιρεσίας. Τα φυσικά σύνορα τής Ηπείρου ιστορικώς, φυλετικώς, εθνολογικώς, οικονομικώς και στρατιωτικώς ευρίσκονται πολύ βορειότερα και Συνέχεια

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΊΟΥ ΗΠΕΊΡΟΥ

28478_403054293207_6317674_nΒόρεια Ήπειρος: Το χρονικό του αυτονομιστικού αγώνα
Αφιέρωμα στην 88η επέτειο της Αυτονομίας της Βόρειας Ηπείρου (17 Φεβρουαρίου 1914)
Επιμέλεια : Πυρήνας Ιστορικής Έρευνας της Νεολαίας Ελληνικού Μετώπου (Ν.Ε.Μ.)
5 Νοεμβρίου 1912 : Ο ταγματάρχης χωροφυλακής Σπήλιος Σπυρομήλιος, με σώμα 2.000 αντρών, κυρίως Κρητών εθελοντών, αποβιβάζεται στη Χειμάρρα και ελευθερώνει από τους Τούρκους την γύρω περιοχή.
Δεκέμβριος 1912 – Μάρτιος 1913 : Ο Ελληνικός Συνέχεια

Η επιστολή του Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανού στους Υπουργούς Εξωτερικών των τεσσάρων νικητριών Δυνάμεων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μετά την επανένωση της Γερμανίας

18890709_h0032784.limghandler

Από αριστερά οι Υπουργοί Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζαίημς Μπέηκερ, της Γαλλίας Ρολάν Ντυμά, της Δυτικής Γερμανίας Ντίτριχ Γκένσερ και της ΕΣΣΔ Έντβαρδ Σεβαρδνάτζε, στον παλιό μεθοριακό σταθμό ελέγχου Τσάρλι του Βερολίνου τον Ιούνιο του Συνέχεια

Ένα γραμματόσημο αποκαλύπτει μια πτυχή της ιστορίας

grammatosimo-bhΌταν η Ελλάδα απελευθερώθηκε από την γερμανική κατοχή, το 1944, ετέθη το θέμα έκδοσης μίας αναμνηστικής σειράς γραμματοσήμων για την συμβολή της Ελλάδας στην νίκη των συμμαχικών δυνάμεων κατά των δυνάμεων του άξονα. Όλες οι άλλες χώρες που είχαν εμπλακεί με τους συμμάχους, και όχι μόνο, ετοίμαζαν ή είχαν ήδη θέσει σε κυκλοφορία παρόμοιες εκδόσεις. Αποφασίστηκε λοιπόν από την Ελληνική κυβέρνηση η έκδοση να πραγματοποιηθεί στην Αγγλία με την μέθοδο της χαλκογραφίας για ένα πιο άρτιο αισθητικά αποτέλεσμα.

Ένα από τα γραμματόσημα που σχεδιάστηκαν εικόνιζε μια ελληνική στρατιωτική μονάδα σε Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: