Αρχεία

ΚΟΡΥΤΣΑ

This category contains 15 posts

24 Ιουνίου 1914: Η Απελευθέρωση της Κορυτσάς από τα στρατεύματα της Αυτονόμου Ηπείρου

Τσόντος - ΒάρδαςΤα Αυτονομιακά τμήματα αφού πλησίασαν κατά τη νύκτα προς τις 23 Ιουνίου 1914 τις εχθρικές θέσεις, τη χαραυγή μετά από ορμητική έφοδο ανέτρεψαν τους Αλβανούς από τις οργανωμένες θέσεις τους στα Υψώματα Καζάνι. Στη συνέχεια μετά την κατάληψη των αντικειμενικών σκοπών και τη σύντομη ανασυγκρότηση των τμημάτων, οι φάλαγγες συνέχισαν τις επιθετικές τους ενέργειες σύμφωνα με την προσωπική εκτίμηση της καταστάσεως από τους διοικητές τους και μέσα στο ευρύ περιθώριο πρωτοβουλίας που τους έδινε η διαταγή επιθέσεως του Αρχηγού Γεώργιου Τσόντου – Βάρδα.

Ενώ τα σώματα του Παύλου Γύπαρη και Παναγιώτη Γερογιάννη με διαταγή του Τσόντου – Βάρδα κατευθύνθηκαν προς τα χωριά της Κολώνιας Στίκα και Μπούτκα για να συναντήσουν τα τμήματα της Κολώνιας του Λοχαγού Νικόλαου Τσίπουρα, οι φάλαγγες του Γεώργιου Κονδύλη και Επαμεινώνδα Γραβάνη στράφηκαν προς τα βόρεια υψώματα του χωριού Νικολίτσα που κατέχονταν από εχθρικές δυνάμεις.

Το Σώμα του Οπλαρχηγού Μιχάλη Τσόντου κατέλαβε μέχρι τις 09:20 το χωριό Νικολίτσα, ενώ ο Ανθυπασπιστής Ηλίας Λουτσάρης (της φάλαγγας Ε. Γραβάνη) κατόρθωσε να καταλάβει το χωριό Αρέζα και να λάβει την επαφή με τον εχθρό που κατείχε τα βόρεια του χωριού υψώματα. Συνέχεια

παπα-Χρήστος από την Κορυτσά: αποτελείωσε τη Θεία Λειτουργία 25 χρόνια μετά

image1 (7)Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα του 2011, εμείς τα μέλη της ΣΦΕΒΑ με συγκίνηση θυμόμαστε την πρώτη οργανωμένη αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στην Κορυτσά πριν 20 χρόνια, τα Χριστούγεννα του 1991. Με την ευκαιρία αυτή, δημοσιεύουμε την παρακάτω αληθινή στορία που μας είχε συγκλονίσει τότε, όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Απολύτρωσις» του φετεινού Δεκεμβρίου.

-Που πας, παπά μου, πρωί-πρωί; Φώναξε η παπαδιά αλαφιασμένη.

-Τι ρωτάς, παπαδιά; Στην εκκλησιά πάω να λειτουργήσω.

-Αχ παπά μου, θα το φας το κεφάλι σου. Πας να τα βάλεις μαζί τους; Μην τους Συνέχεια

Η Απελευθέρωση της Κορυτσάς…

korytsa_1940Η Απελευθέρωση της Κορυτσάς…
Γράφει ο ΝΙΚΟΣ Θ. ΥΦΑΝΤΗΣ- ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ,22/11/2014
* Η Κορυτσά «Το Παρίσι των Βαλκανίων», όπως προσφυώς ονομάστηκε, και η ύπαιθρος χώρα που την περιβάλλει, για αιώνες παραμένει σιωπηλή στην ατελεύτητη ροή τωνχρόνων.

Οι Κορυτσαίοι και γενικά η «Εθνική Ελληνική Μειονότητα» έχουν σαφή συναίσθηση της ύπαρξής τους και εκπεφρασμένη αντίληψη της διαφοράς από το αλβανικό υπόστρωμα. Η ελληνική συνείδηση είναι εκείνη που τους διαφοροποιεί. Το αποκλειστικό κριτήριο της εθνικότητας δεν αποτελεί μόνο η γλώσσα, αλλά το εθνικό φρόνημα, η εθνική συνείδηση. Η συσκότιση αυτής της αλήθειας δημιουργεί παραπλανήσεις και αλλοιωμένες εντυπώσεις. Συνέχεια

Ελληνορθόδοξη Ναοί της περιοχής Κορυτσάς

Voskopoja_(3)Ναός Αγίου Γεωργίου Σίπσκα (Υπισχίας).
Ο Ναός Αγίου Γεωργίου Σίπσκα (Υπισχίας) βρίσκεται στην είσοδο του ομωνύμου χωριού το οποίο βρίσκεται 5 χλμ μακριά από την Μοσχόπολη ( 25 χλμ από την Κορυτσά). Κτίστηκε το 17 αιώνα και ανήκει στην ομάδα των βασιλικών ναών της Μοσχοπόλεως. Ο ναός είναι τρίκλινος Βασιλικός με σύστημα κάλυψης αποτελούμενο από καμάρες, θόλους και τόξα. Δύο σειρές από κίονες και χωρίζουν τον κύριο ναό σε τρείς κλίτες. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου έχει τοιχογραφηθεί κατά τον 17 αι. Ένας χώρος του ναού στην νότια πλευρά, έχει αφιερωθεί στον Όσιο Ναούμ. Αυτός είναι ένας χώρος του ναού που προστέθηκε αργότερο. Το παρεκκλήσι του Οσίου Ναούμ έχει αγιογραφηθεί τον Συνέχεια

Η Γέφυρα της Δάρδας ως ένα κομμάτι της ιστορίας της Κορυτσάς!

g57albania4 copy

Γέφυρα της Δάρδας κατά τα Εγκαίνια 1904

 

Ο λαχνός με το Νο 1633 της δημοπρασίας παλιών καρτποστάλ περιγραφόταν ως εξής: «Βόρειος Ήπειρος. Σουβενίρ Δάρδας. Εγκαίνια Πετρογέφυρας δια εξόδων του κυρίου Χρήστου Θέμελη. Εν Δάρδα 1904».

Να λοιπόν μια φωτογραφία ντοκουμέντο που μονάχα μια ματιά αρκούσε για να συνειδητοποιήσεις την αξία της. Από τη μια μεριά επιβεβαίωνε και οπτικά όλα όσα μέχρι τώρα ξέραμε για το ξεκίνημα ενός τέτοιου γεφυριού, τη σχετική τελετή, απ’ την άλλη αποτελούσε πρόκληση να ψάξεις, να βρεις περισσότερα για το Συνέχεια

Η ιστορική ημέρα της 22 Νοεμβρίου 1940

image1Στὶς 22 Νοεμβρίου 1940 ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς προελαύνει μετὰ ἀπὸ σκληρὲς μάχες στὴν Κορυτσᾶ καὶ γίνεται δεκτὸς μέσα σὲ μία θάλασσα ἀπὸ γαλανόλευκες. Ἡ Κορυτσᾶ προστίθεται στὴ σειρὰ τῶν πόλεων καὶ χωριῶν τῆς Βορείου Ἠπείρου ποὺ ὑποδέχονται γιὰ τρίτη φορὰ ἀπὸ τὸ 1912 τὸν ἐλευθερωτὴ Ἑλληνικὸ Στρατὸ καὶ προδιαγράφει τὴν ἥττα τῆς φασιστικῆς Ἰταλίας. Ὁ ἀντίκτυπος ἀποκτᾶ παγκόσμιες διαστάσεις στὰ πρωτοσέλιδα Συνέχεια

Η Μοσχόπολη

994782_185300764967298_752556854_nΓια ενάμιση αιώνα πρώτη πόλη της Βόρειας Ηπείρου υπήρξε η Μοσχόπολη. Αυτή η περίπτωση της Μοσχόπολης μπορεί να χαρακτηριστεί σα φαινόμενο, γιατί η τοποθεσία της κάθε άλλο παρά προσφέρονταν για την απρόσμενη πολιτιστική της άνθιση. Ξεκίνησε σαν άσημο χωριό κοντά στην Κορυτσά, σκαρφαλωμένο σ’ ένα οροπέδιο 1240 μέτρα ψηλό, με άφθονα νερά και δροσερό κλίμα, όπου οι εύποροι Κορυτσιώτες πήγαιναν τα καλοκαίρια ν’ αναζωογονηθούνε. Την εποχή εκείνη λεγόταν Βοσκόπολη για τα βοσκοτόπια, αλλά μαζί με την εξέλιξη της και την ακμή της απόχτησε και καινούριο όνομα: το 1610 ο πατριάρχης Ιεροσολύμων, παραλαμβάνοντας τις πλούσιες εισφορές που είχαν στείλει για το πατριαρχείο του οι Βοσκοπολίτες, αποφάνθηκε γεμάτος ικανοποίηση:
-Αυτή δεν είναι Βοσκόπολη, είναι Μοσχόπολη. Συνέχεια

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ / ΜΟΣΧΟΠΟΛΗ

10394474_372096192954420_8813133011812003689_nΒρίσκεται στην άκρη της θρυλικής Μοσχόπολης, μετά τα τελευταία προς βορρά σπίτια. Εκεί, με τη βοήθειά του, ο δρόμος διαβαίνει το ποτάμι του Παπανικόλα και συνεχίζει -κάποτε καλντεριμωτός- για το μοναστήρι του Προδρόμου. Το γεφύρι όμως ειπώθηκε έτσι, της Αγίας Παρασκευής, από διπλανή, καταστραμμένη σήμερα εκκλησία. Κατασκευάστηκε το 1895 στη θέση παλαιότερου. Συνέχεια

7 Δεκεμβρίου 1912: Η Απελευθέρωση της Κορυτσάς στους Βαλκανικούς Πολέμους

Απελευθέρωση Κορυτσάς 1912Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης (26 Οκτωβρίου 1912) η Στρατιά Μακεδονίας στράφηκε προς τη Δυτική Μακεδονία. Το Υπουργείο Στρατιωτικών συνέστησε στον Αρχηγό της Στρατιάς Διάδοχο Κωνσταντίνο να συνδυάσει τις επιθετικές του ενέργειες εναντίον των Τούρκων στην περιοχή του Μοναστηρίου με τις αντίστοιχες σερβικές, με σκοπό τη γρήγορη εκκαθάριση της καταστάσεως και την αιχμαλωσία των τουρκικών δυνάμεων που συμπτύσσονταν προς νότια.

Σύμφωνα με τις απόψεις της Κυβερνήσεως, που τις έκανε γνωστές στη Στρατιά, υπήρχε κίνδυνος οι τουρκικές δυνάμεις σε περίπτωση διαφυγής τους να τραπούν προς την Ήπειρο και να ενισχύσουν την τουρκική φρουρά των Ιωαννίνων.

Μετά την κατάληψη του Μοναστηρίου από τους Σέρβους, αφού ο Ελληνικός Στρατός δεν πρόλαβε λόγω των Συνέχεια

Ἀντιγόνεια, πόλις Χαονίας ἐν Ἠπείρῳ

image006Τρία χιλιόμετρα νότια από τα μεσαιωνικά τείχη του Τεπελενίου, σε μια γραφική κοιλάδα, ο ποταμός Δρίνος εκβάλει στον ποταμό Αώο, ο οποίος συνεχίζει τη διαδρομή του προς τα βορειοδυτικά έως τις εκβολές του στην Αδριατική θάλασσα, νότια της Απολλωνίας. Ο Δρίνος και ο Αώος πριν ενωθούν, διασχίζουν στενά περάσματα, με πλούσια βλάστηση, τα οποία, λόγω σημαντικών ιστορικών γεγονότων που διαδραματίστηκαν κοντά σε αυτά ή στην ευρύτερη περιοχή τους, μνημονεύονται από τους αρχαίους συγγραφείς. Πρόκειται για τα Στενά του Αώου, τα οποία αρχίζουν από την Κλεισούρα (Këlcyrë) και ανοίγουν στο ύψος του χωριού Ντραγκότι και τα Στενά του Δρίνου, στο ύψος του χωριού Λέκλη, σε μικρή απόσταση πριν από τη συμβολή του Δρίνου με τον Αώο. Τα Στενά του Δρίνου ταυτίζονται με τα στενά που μνημονεύονται στις αρχαίες ιστορικές πηγές ως «Στενά Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: